Fesih, bir akdin veya hukuki bağın iradî olarak ortadan kaldırılmasını ifade eden bir terimdir. Bu terim Kur’an’da yer almazken, hadislerde farklı bir bağlamda kullanılmıştır. İslam hukuk düşüncesi geliştikçe fesih terimi de terim anlamını kazanmıştır.
İslam hukukçuları feshi genellikle “akid bağının çözülmesi” olarak tanımlamış olsalar da, fıkıh literatüründe fesih, borç ilişkisini sona erdiren çeşitli sebeplerle gerçekleşen bir irade veya yargı hükmü ile akid veya hukuki işlemin sona erdirilmesini kapsamaktadır.
Günümüzde hukuk, ticaret ve günlük dilde sıklıkla kullanılan fesih terimi, bağlamına göre farklı anlamlar içerebilir. Hukuki anlamda fesih, bir sözleşmenin ya da hukuki ilişkinin taraflardan biri tarafından sonlandırılması anlamına gelirken, iş hukuku açısından fesih ise işveren veya çalışanın iş akdini sona erdirmesi olarak karşımıza çıkar.
Genel anlamda fesih ise herhangi bir anlaşmanın ya da ilişkinin iptali anlamına gelir. Örneğin, “derneğin üyeliği feshedildi” ifadesi genel bir fesih durumunu ifade etmektedir.
